رازهای علم کیمیاگری، طلا دارویی معجزه آسا

رازهای علم کیمیاگری، طلا دارویی معجزه آسا

هزاران سال پیش تلاش‌‌‌‌‏هایی هم شکل در زمینه یادگیری علم کیمیاگری در هند باستان، چین و مصر آغاز شد. گویا همه این فرهنگ‌‌‌‌‏ها تبدیل سرب و دیگر مواد به طلا را جستجو می‌‌‌‌‏کرده و درصدد دستیابی به جاودانگی از طریق دستکاری یا خالص کردن مواد بودند.

گرچه اهداف و روش‌‌‌‌‏ها مشابه هستند، اما شیوه‎های انجام گرفته در این جوامع به دور از یکدیگر رشد کرده است.

« جوزف پی‎هو »، در کتاب تکنیک‌‌‌‌‏های طول عمر سالم نوشته است : « در قرن دوم پس از میلاد مسیح، صنعتگران مصری اولین کیمیاگرانی بودند که تلاش کردند فلزات را به طلا تبدیل کنند. تقریبا به طور همزمان و مستقل، راهبان تائویی (دائوئیستی) معتقد بودند که طلا دارویی معجزه‌‌‌‌‏آسا است و به همین دلیل در تلاش برای تولید آن نه برای ثروت، بلکه برای جوانی دائمی و جاودانگی بودند. »

دکتر « آلن جی. دبوس » همچنین درباره ظهور تقریبا همزمان و مستقل کیمیاگری در فرهنگ‌‌‌‌‏های مختلف نوشته است. دبوس دارای مدرک دکترا از هاروارد و مورخی در زمینه علم است. او در کتاب خود « کیمیاگری و شیمی مدرن » نوشت که کیمیاگری به طور مستقل نه فقط در مصر و چین بلکه در هند نیز ظاهر شد. اگرچه تاثیرات متقابل کیمیاگری در چین و هند در دوره بعد وجود داشت، دبوس معتقد بود که کیمیاگری در این دو کشور به طور مستقل شروع شد.

خلاصه‌‌‌‌‏ای از درس کیمیاگری در دانشگاه هاوایی با تعریف باستانی می‌‌‌‌‏گوید : « کیمیاگری یک هنر کیهانی است که باعث می‌‌‌‌‏شود مواد معدنی و موجودیت سایر مواد از جسم موقتیشان آزاد شده و به حالت کامل برسند. طلا برای انسان طول عمر، جاودانگی و رستگاری می‌‌‌‌‏آورد. چنین تحولاتی از یک سو با استفاده از نوعی ماده معروف به نام « سنگ فیلسوف » یا اکسیر و از سوی دیگر از طریق روشن بینی و دانش فرد به وجود می‌‌‌‌‏آید. »

دبوس نیز درباره علم کیمیاگری گفت : « کیمیاگری ممکن است در فرهنگ‌‌‌‌‏های مختلف به دلیل وجود نظریه‌‌‌‌‏های مشترک یا جهانی ظاهر شده باشد. این نظریه‌‌‌‌‏ها به طور مثال به مفهوم جاودانگی و ارتباط طلا با وضعیت کمال مربوط است. »

دبوس در این میان برخی از شباهت‌‌‌‌‏ها و تفاوت‌‌‌‌‏های فرهنگ‌‌‌‌‏ها را بیان کرد. کیمیاگری در مصر همانند چین و هند خیلی با مذهب ارتباطی نداشت. در مصر بیشتر ماهیت عملی داشته است تا ماهیت عرفانی. کیمیاگری چینی و یونانی در بعضی موارد قابل قیاس بودند. منشا کیمیاگری یونان نامشخص است، اما یکی از نظریه‌‌‌‌‏ها این است که از مصر آمده است. هر دو چینی و یونانی شامل عامل تنفس فیزیکی بوده‌‌‌‌‏اند. کیمیاگران یونانی از عناصر خاک، آب، هوا و آتش استفاده ‌‌‌‌‏می‌‌‌‌‏کردند. به طور مشابه، کیمیاگری چینی شامل پنج عنصر آتش، چوب، آب، خاک و فلز بوده است.

کیمیاگری چینی به دنبال تعادل میان یین و یانگ (یین و یانگ به ترتیب به زن و مرد، زمین و آسمان و دیگر عناصر متضاد اشاره می‌‌‌‌‏کند) بوده است. برای مثال، کیمیاگران چینی طی واکنش‌‌‌‏های شیمیایی مبتنی بر یین و یانگ بر روی نیترات پتاسیم و گوگرد باعث کشف باروت شدند.

یونانیان نیز وجود عوامل متضاد را مهم می‌‌‏انگاشتند. آن‌‌‌‌‏ها با عوامل متضادی نظیر سردی-گرمی، خشکی- رطوبت، خاک-هوا و آتش-آب کار می‌‌‌‌‏کردند.

همراه با کشف باروت – مدت‌‌‌‌‏ها پیش از کشف سلاح – واکنش‌‌‌‌‏های شیمیایی صورت گرفته در کیمیاگری به طور عمده پایه‌‌‌‌‏گذار شیمی مدرن شد. بسیاری از شیوه‌‌‌‌‏های کیمیاگری در نهایت تبدیل به رموزی محرمانه و عجیب شدند.

دانشگاه هاوایی نمونه‌‌‌‌‏هایی از معماهایی که در کیمیاگری مطرح شده، آورده است : « گرگ خاکستری پادشاه را ‌‌‌‌‏خورد، پس از آن در یک کوره سوزانده شد، گرگ از بین می‌‌‌‌‏رود و پادشاه به زندگی باز می‌‌‌‌‏گردد. » این به معنای استخراج طلا از آلیاژها با حذف سولفیدهای فلزی است تا زمانی که سایر آلیاژها تبخیر شود و طلای خالص باقی بماند.

دانشمندان مدرنی چون اسحاق نیوتن، رابرت بویل و جان لاک، کیمیاگر بودند. بیل نیومن، مورخ دانشگاه ایندیانا، دستورالعمل‌‌‌‌‏های رمزنگاری نیوتن را مطالعه کرد. او در این باره گفت : « اگر به نوشته‌‌‌‌‏های آزمایشی که او حدود سی سال نگه داشته است نگاه کنید، واقعا نمی‌‌‌‌‏توان از تلاش وی برای تولید سنگ‌‌‌‌‏ فیلسوف یا همان اکسیر چشم پوشی کرد. »

منبع: ایک تایمز

قبلی «
بعدی »

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.